Штотыднёвая грамадска-асветнiцкая газета
Выдаецца з кастрычнiка 1991 года
Pixel Art у Мінску
Мінчане маюць цудоўную магчымасць стаць сааўтарамі аб'екта вулічнага мастацтва. Крэатыўнае рэкламнае агенцтва "Getbob" у гонар свайго 5-годдзя гэтымі днямі разам з усімі ахвотнымі збірае па пікселях мазаіку. Адрас дзеі: сталічная вуліца Акцябрская, 23. Асновай карціны сталі чатыры аконныя праёмы, і ў панядзелак, 11 ліпеня, усе 98 600 элементаў зоймуць у іх сваё месца. Піксель можна замовіць на сайце агенцтва і прыклеіць яго "на палатно" ў гэтыя выхадныя дні з 16.00 па 20.00.
25-ты кадр
Юбілейны Міжнародны фестываль мастацтваў “Славянскі базар у Віцебску” — гэта вам не жартачкі. Здаецца, літаральна ўчора святкавалі яго 20-годдзе, і вось “фестываль фестываляў” пройдзе ўжо ў 25-ы раз.
І нават боўлінг —александрыйскі!
Кожны ліпень на беразе Дняпра ў аграгарадку Александрыя збіраюцца тысячы людзей адзначыць Купалле. Cёлета традыцыйнае свята, што мае падвойную назву “Купалле” (“Александрыя збірае сяброў”) адбудзецца 9 — 10 ліпеня.
Вакол цырка ХХІ стагоддзя
За чарговым віртуальным “круглым сталом” рэдакцыі сабраліся: дырэктар і мастацкі кіраўнік Беларускага дзяржаўнага цырка — Уладзімір ШАБАН (У.Ш.) і Вітаўтас ГРЫГАЛЮНАС (В.Г.), генеральны дырэктар заслужанага калектыву Рэспублікі Беларусь Гомельскага дзяржаўнага цырка Якаў ЛАБОВІЧ (Я.Л.), рэжысёр мазырскай студыі цыркавога мастацтва “Арэна” Барыс КУЗНЯЦОЎ (Б.К.), рэжысёр заслужанага аматарскага калектыву цырк “Юнацтва” з Наваполацка Людміла АРЛОВА (Л.А.), кіраўнік кобрынскай узорнай цыркавой студыі “Сонейка” Алена ХІНЕЦ (А.Х.), мастацкі кіраўнік заслужанага аматарскага калектыву Цырк імя Валерыя Абеля (рабочы пасёлак Касцюкоўка Гомельскага раёна) Таццяна АБЕЛЬ (Т.А.), педагог узорнай студыі цыркавога мастацтва “Дзівакі” з Гродна Ірына МІХАСЁНАК (І.М.). “Парадак дня” склалі іх поспехі ды праблемы, бліжэйшыя ды доўгатэрміновыя планы. Урэшце, гутарка нярэдка скіроўвалася і да больш шырокага кола тэм.
Птушкі не сеюць, не жнуць…
Тэлефаную ў даведку, каб высветліць нумар аддзела бібліятэчнага маркетынгу адной з бібліятэк. Аператарка з сарказмам мне заяўляе: “Які маркетынг? Бібліятэкі не займаюцца камерцыяй!” Я так яе і не пераканаў. А потым падумаў: “Навошта? Няхай застаецца шчаслівай і не ведае пра складанасці выканання плана па аказанні культурных паслуг ва ўмовах непрадказальнай аптымізацыі”.
Свята ў трэндзе
Дзень вышыванкі ладзіцца ў Беларусі на афіцыйным узроўні ўпершыню. Не выпадкова для гэтага свята і дату абралі — 2 ліпеня, напярэдадні Дня Незалежнасці.
Вандроўная версія
3 ліпеня, калі краіна святкавала 25-я ўгодкі Незалежнасці, у Беларускім дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны прайшла прэзентацыя праекта “Мабільная экспазіцыя “Вызваленне Беларусі. Верасень 1943 — ліпень 1944 гадоў”. Ва ўрачыстай імпрэзе бралі ўдзел прадстаўнікі ўлады і грамадскасці, дыпламаты, партнёры музея, дзякуючы якім праект быў рэалізаваны.
Чаканка, чаканшчык і не толькі
Колькі разоў павінен ударыць па чакану малаток, каб на металічнай пласціне з адваротнага боку ўтварылася метка? Адзін, пяць, сямнаццаць? Залежыць ад майстэрства і дасведчанасці чаканшчыка. Лёгка не будзе. І хутка не будзе. Прыгожа атрымаецца, калі за справу возьмецца талент. А не абы-які талент гамяльчаніна Іосіфа Мілейшы быў бачны, як кажуць, няўзброеным вокам.
"Гнаць" працэнт ці спыніцца на "вышы"-модзе?
У Мінску прайшоў Сёмы фестываль беларускамоўнай рэкламы і камунікацыі “aDNaK!” На імпрэзе “К” цікавілася не толькі навінкамі айчыннай рэкламы, але і тымі рэальнымі прыкладамі паспяховага піяр-менеджменту, якія могуць узяць “на ўзбраенне” работнікі сферы культуры. Бо, як неаднаразова падкрэслівалася падчас фестывалю, будучыня — менавіта за брэндамі, пазнавальнымі сімваламі ды раскручанымі знакамі.
Якія праблемы ў выцінанкі
З 24 па 26 чэрвеня ў Маладзечне прайшоў VI Міжнародны сімпозіум па праблемах выразання з паперы “Мастацкае выразанне: форма і колер”, прысвечаны памяці славутых беларускіх майстроў Вікторыі Чырвонцавай і Вячаслава Дубінкі. Акрамя беларусаў свае даклады прадстаўлялі мастацтвазнаўцы, мастакі і майстры з Польшчы, Літвы, Украіны, Расіі і Францыі. Прысутнічалі 67 зарэгістраваных дакладчыкаў, больш за сотню проста зацікаўленых — мастакі, настаўнікі, студэнты, школьнікі. “Якія праблемы могуць быць у вас, выцінаншчыкаў?” — жартуюць мае сябры. “Ці вострыя нажніцы і ці хопіць паперы!” — жартую ў адказ. А калі сур’ёзна, то ў нас, выцінаншчыкаў, праблем няма! Затое колькі вострых пытанняў асабістага і сацыяльнага плану дапамагае вырашыць мастацтва выразання з паперы.
Май з джазавай імправізацыяй
У абласной бібліятэцы імя Пушкіна адкрыта выстава жывапісу Рышарда Мая, прымеркаваная да 80-годдзя мастака, што будзе доўжыцца два месяцы. Юбілейная выстава — гэта заўсёды справаздача перад самім сабой, калегамі, аматарамі жывапісу.
Канцэрт паставіць — як гімн праспяваць
Мы працягваем гаворку пра канцэртныя справаздачы, што адбываюцца сёлета ў абласных цэнтрах. Нагадаем: яны прайшлі ўжо у Гродне, Віцебску, Маладзечне (негалоснай сталіцы Міншчыны). 1 ліпеня справаздачны канцэрт ахвотныя змаглі пабачыць і ў Гомелі. Адна з асаблівасцяў мерапрыемства ў тым, што яно “наклалася” на святочныя акцыі з нагоды Дня незалежнасці краіны, якія праходзілі на той час і ў сталіцы.
“Страсці” паводле Елізар’ева
Некалькі тыдняў таму народны артыст Беларусі, народны артыст СССР, прафесар Валянцін ЕЛІЗАР’ЕЎ быў уганараваны медалём UNESСO “5 кантынентаў”. (Два гады таму такі медаль атрымаў Нацыянальны акадэмічны Вялікі тэатр оперы і балета Беларусі.) Падзея стала нагодай для размовы з Валянцінам Мікалаевічам на балетныя ды іншыя тэмы. Але сустрэча пачалася не з дыфірамбаў нашаму суразмоўцу за ўнёсак у міжнароднае супрацоўніцтва, а з разваг пра суадносіны нацыянальнага і агульначалавечага.
След у гісторыі... і перспектыва
Час ад часу ў грамадзе, у тым сегменце грамадскай думкі, што засяроджаны на праблемах культуры, разгараецца дыскусія пра неабходнасць рэфармавання сістэмы падрыхтоўкі кадраў для згаданай сферы. У асноўным, спрэчкі ідуць вакол навучальнага працэсу ў Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў. У тым ліку пра тое, што ў свой час істотна розныя факультэты аказаліся пад адным дахам з розных прычын, але сёння для ўмацавання культурнага суверэнітэту нават тры альбо чатыры ВНУ замест адной не пашкодзяць. У акадэміі такога роду развагі, натуральна, успрымаюць як небяспечную авантуру. Наяўная сістэма падрыхтоўкі творчых кадраў, што ні кажы, у асноўных рысах — эфектыўная. Хай, калі ў гэтым ёсць патрэба, утвараюцца новыя ўстановы, але не за кошт аслаблення іншых.
Мастацтва расстаўляць прыярытэты
Два тыдні таму пастаноўка “Перамога над Сонцам” мастака Руслана Вашкевіча і яго аднадумцаў ўзняла ў яшчэ пакуль не адкрытым музеі Віцебскага народнага мастацкага вучылішча не толькі паслярамонтны пыл, але і істотныя пытанні. Нагадаю, што “рэканструкцыя” оперы Казіміра Малевіча, Міхаіла Мацюшына, Веліміра Хлебнікава, Аляксея Кручоных, якую чакала падрыхтаваная публіка, апынулася з пункту гледжання кансерватараў актам мастацкага вандалізму. Роўна як і сто гадоў таму, але зусім іншымі метадамі, бо навошта ж мастацтву рэфрэны.
Элітарная забаўка?
Каб у сучаснай культурнай прасторы Беларусі былі культавыя імёны (ці, дакладней, каб хтосьці захацеў іх стварыць), кандыдаты ў намінацыі “сучаснае мастацтва” вызначыліся б адразу. Без сумневу, кіраўнік тэатра “InZhest” Вячаслаў ІНАЗЕМЦАЎ апынуўся б у самым “топе”. Тады ён ездзіў бы па свеце, не раўнуючы, бы яго амаль аднагодак Блікса Баргэльд, піў бы дарагія напоі і загадкава пасміхаўся б у адказ на просьбу аб інтэрв’ю. Але сустрэўшыся са Славам у адной з найдэмакратычных мінскіх кавярняў, ты неўзабаве ўсведамляеш, што ён валодае нечым большым за статус культавай персоны — сакрэтам вечнай маладосці. Прынамсі, творчай. Нягледзячы нават на тое, што не так даўно “InZhest” завяршыў свой юбілейны 35-ы (!) сезон. Для беларускага незалежнага тэатра гэты век — папраўдзе рэкордны. Столькі ў нас проста не жывуць.
Стаўлю на вяселле!
Хочаш жыць — умей круціцца. Гэтае выслоўе, мабыць, датычнае як малога бізнесу, так і вялізнай карпарацыі. Ды і ў сферы культуры на гэтыя словы забывацца не варта, асабліва з улікам тых працэсаў аптымізацыі, якія ідуць у Беларусі не першы год.
Хто гатовы браць крэдыты на фольк-фэст?
Конкурсная праграма “Берагіні” будавалася, можна сказаць, на чатырох кітах: конкурсах танцавальных пар, танцораў-салістаў, музычных інструментальных капэл традыцыйнага складу “Дудар”, турніры дзіцяча-маладзёжных фальклорных калектываў.

Новы нумар

Рэдакцыйна-выдавецкая ўстанова
"Культура і мастацтва"

2016 - Год культуры

Далей
© 2007 - 2016 «Культура». Зроблена ў «Вэбпрофі»