Пра вёску Барысаўшчына, якая вядомая ў Беларусі знаходкамі найстаражытнай металічнай прылады (меднае долата сярэдзіны III тыс. да н. э.) і шматлікіх каменных баявых сякер, энцыклапедыя “Гарады і вёскі Беларусі” паведамляе, нібыта ўпершыню яна была згадана ў пісьмовых крыніцах пад 1567 годам. Але тут мы маем справу з відавочнай блытанінай, бо практычна тыя ж самыя звесткі аўтары прыводзяць і ў дачыненні да вёскі Барыскавічы на Мазыршчыне. Але, у адрозненне ад апошняй, наша Барысаўшчына не пазначана на карце аднаго з найбольш дасведчаных у Беларусі знаўцаў крыніц XVI ст. — М.Ф. Спірыдонава.

Куды вяла “вуліца трэцця” Магільнянскага замка?

Давайце пафантазіруем. У іх глядзеліся Караль Станіслаў Радзівіл. Або Дамінік Геронім? А можа, Антоній Альбрэхт Радзівіл? Хто ведае, якія тайны захоўваюць радзівілаўскія люстэркі і, калі паверыць у яго існаванне, іх Залюстэрачча...

Спрадвеку разнастайныя абрады суправаджалі жыццё чалавека, рэгламентавалі ягоны побыт. На Беларусі да сёння захоўваюцца і шануюцца некаторыя з іх, у тым ліку лакальныя, характэрныя для пэўнай мясцовасці і вузкага кола людзей. Апрача духоўнай каштоўнасці, многія такія абрады з’яўляюцца унікальнымі аб’ектамі нематэрыяльнай гісторыка-культурнай спадчыны.