Штотыднёвая грамадска-асветнiцкая газета
Выдаецца з кастрычнiка 1991 года
Амаль паўсотні і амаль сем тысяч
Неаднойчы падчас камандзіровак даводзілася чуць ад работнікаў клубаў і дамоў культуры, што на сёння традыцыйная дыскатэка аджывае сваё. Маўляў, падлеткі сядзяць у інтэрнэце, бавяць час з камп’ютарнымі гульнямі і не надта жадаюць танцаваць пад музыку, як гэта калісьці рабілі іхнія бацькі. Тэндэнцыя прасочваецца, але ж не ўсюды.
Пяць мільёнаў “плюсаў” у культуру
13 красавіка ў малой зале Палаца Рэспублікі адбылася цырымонія ўшанавання лаўрэатаў рэспубліканскай акцыі “Мецэнат культуры Беларусі—2016”. У прысутнасці міністра культуры краіны Барыса Святлова ганаровыя дыпломы атрымалі 76 кіраўнікоў і прадстаўнікоў арганізацый розных формаў уласнасці, якія аказалі на працягу 2016 года арганізацыям культуры спонсарскую дапамогу.
Сёрфіць у арт-хвалях
Праект “Арт-Беларусь”, які выйшаў з карпаратыўнай калекцыі “Белгазпрамбанка”, на днях абзавёўся асабістай галерэяй. Пад экспазіцыю арандавана частка Палаца мастацтва з асобным уваходам. Пляцоўка ля ўвахода ўжо абрастае ўключанымі ў гарадскую прастору арт-аб’ектамі. На размешчаных у метро рэкламных праспектах акцэнт зроблены на мэтавую аўдыторыю з моладзі, якой арганізатары абяцаюць дазваляць уголас абмяркоўваць, здымаць фота, відэа і рабіць сэлфі, сёрфіць у інтэрнэце (бонусам да білета — бясплатны Wi-Fi). Як абяцае куратар праекта Аляксандр Зіменка, у новай выставачнай пляцоўцы будуць выкарыстоўвацца сучасныя падыходы да падачы выяўленчага мастацтва і працы з наведвальнікамі.
На прыгожую літару “А”
Маю навіну для тых, хто ў роспачы ад усведамлення, што сеціва пахавала папяровую кнігу, а з ёй і цэлы пласт цывілізацыі. Наша кніга жыве!
Шэсцьдзясят адметных колераў
Спытайце ў дарослых, хто адмераў у жыцці багата гадоў, што для іх было самым галоўным. Большасць людзей прызнаюцца: найвялікшае багацце — верныя, надзейныя сябры.
Няпростыя “...Гісторыйкі” пра любоў і Мінск
Пачну з таго, чым іншым разам заканчваюць водгукі на кнігі. З ухвалы выдаўцам ды ілюстратарам. Зрэшты, да дызайн-праекта “Нашага старога добрага Вавілона”, апроч Генадзя Вінярскага, мастака Сяргея Стальмашонка, фотамайстра Георгія Ліхтаровіча, спрычыніўся і аўтар кнігі Міхаіл Валодзін.
Фантан ідэй. І з водаправодам!
Апошні дзень нашай аўтатураўскай камандзіроўкі па Міншчыне і Магілёўшчыне выдаўся надзвычай плённым. Пабачылі ў дзеянні ўстановы культуры адразу трох раёнаў. Словам, было што параўноўваць. І тут вось пра што хацелася б сказаць. У свой час нашы аддзелы ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі пачыналі з нуля і пры адносна аднолькавых умовах. Але на сёння кожны прыйшоў да выніку, які часам істотна розніцца ад таго, што зроблена, скажам, найбліжэйшымі суседзямі. Працэс дыялектычны і натуральны. Гэта як у старэйшай групе дзіцячага садка: кожнаму выхаванцу руплівая выхавальніца дае аднолькавы канструктар, але якімі рознымі атрымліваюцца канструкцыі. Безумоўна, тут усё ад канструктара залежыць. Вось на такую акалічнасць і хацелася б зрабіць акцэнт.
Усе адценні нацыянальнага
Юбілейны сезон Нацыянальнага акадэмічнага канцэртнага аркестра Рэспублікі Беларусь, як заўсёды, насычаны. Адыграўшы ў сталіцы традыцыйныя фестывалі “Мінскі джаз” і “Шлягеры на ўсе часы”, ён выправіўся ў тыя рэгіёны, што пацярпелі ад Чарнобыльскай катастрофы. Менавіта з уражанняў пра гэтыя імпрэзы распачалася наша гутарка са стваральнікам і нязменным “стырнавым” легендарнага калектыву — народным артыстам Беларусі, прафесарам Міхаілам ФІНБЕРГАМ.
“Залаты акардэон” дае штуршок
Музычна-адукацыйны праект “Беларусь-тур”, які праводзіцца пры падтрымцы Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, працягвае крочыць па краіне. “К” задала некалькі пытанняў музыканту і галоўнаму завадатару тура Ігару Квашэвічу, які на сёння праехаўся больш чым па 60 гарадах і вёсках краіны. Напрыклад, 11 красавіка ў графіку паездкі “залатога акардэона Беларусі” быў пазначаны Маладзечна, а на наступны дзень — Вілейка.
А калі туры ў... нікуды?
Мінулым летам я распавяла пра “самаробны” міні-тур па беларускіх рэгіёнах маладых музыкантаў-акадэмістаў праз інтэрв’ю з “віноўнікам” падзеі (глядзі “К” № 30 за 2016 год). Іван Малібошка, ініцыятар, менеджар і рэалізатар праекта, і сёлета здолеў сабраць каманду ды выехаць за межы Мінска з камерна-інструментальным канцэртам. Адным.
“Сучасны рух”, каб пераадолець раз’яднанасць
Працягваем знаёміць чытачоў “К” з пераможцамі Рэспубліканскага конкурсу культурных праектаў і ініцыятыў творчай моладзі “Геній-стартап” (нагадаем, у № 12 ішла размова з кампазітарам і музыказнаўцам Вячаславам Пяцько, які прапанаваў ідэю стварэння тэлецыкла “Партрэты. Гісторыя беларускай музыкі ў асобах”). Герой цяперашняй сустрэчы — 25-гадовы балетмайстар Сяргей МІКЕЛЬ, сёлетні выпускнік Беларускай дзяржаўнай акадэміі музыкі, лаўрэат чатырох міжнародных конкурсаў, у тым ліку ў Расіі, Казахстане, Турцыі, лаўрэат Гранд-прэміі спецыяльнага фонду Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь па падтрымцы таленавітай моладзі, выкладчык Беларускага дзяржаўнага харэаграфічнага каледжа, пастаноўшчык шматлікіх нумароў, уключаючы спартыўныя — для мастацкай гімнастыкі. Ягоны праект — Тыдзень беларускага балета і сучаснай харэаграфіі “Сучасны рух”.
“Мастак павінен быць без скуры…”
Мастака Алеся РОДЗІНА яшчэ не так даўно куды прасцей было пабачыць у Берліне, чым у Мінску: цягам многіх гадоў ён меў перманентную арт-рэзідэнцыю ў знакамітым кунстхаусе “Тахелес”, займаючы яго галоўныя выставачныя плошчы (паверх!). Але ўрэшце вярнуўся ды асеў у родных пенатах — як спадзяецца, надоўга. Напярэдадні 70-годдзя мастака (якое ён наўрад ці будзе адзначаць у тыповым “юбілейным” стылі) мы гутарым у былым цэху завода “Гарызонт”, пераўтвораным у лофтавую прастору “Верх”. Там цяпер працуе яго цыклапічная паводле маштабаў выстава “Global Warning / Global Warming”. Пасля таго, як “Тахелес” у Берліне быў закрыты, Родзін спадзяецца стварыць падобнае ў Мінску.
Опера, піжама, чамадан
“Опера ў піжаме”? Ды самі словы ў назве гэтага праекта — неспалучальныя. Розыгрыш? А можа, проста капуснік? Тым больш, што і прэм’ера ў Рэспубліканскім палацы культуры прафсаюзаў была прымеркавана да 1 красавіка.
Аўдыя & Відэа-37
Сакавіцкія аўдыя/відэаработы айчынных выканаўцаў рэцэнзуюць музыкант гурта “Пані Хіда” Леанід ТУРОК (A.) і спецкарэспандэнт газеты “Культура”, музычны крытык Алег КЛІМАЎ (B.).
Пра зямлю і неба Фердынанда, мудрую маладосць і дударскі рэй
Натрапіў на сынавы падручнік па маркетынгу. Зацікавіўся і адшукаў шмат карыснага. Да прыкладу, “творчасць” і “крэатыў” — не сінонімы. Творчы працэс складаецца з аўтарскага натхнення і непрадказальнага выкарыстання аўтарскага ж таленту. Крэатыўны працэс — рэч да мяжы прагматычная. Прадукт крэатыву, вобразна кажучы, — гэта карціна ў загадзя абранай раме, змешчаная ў загадзя абраным музеі для загадзя абранай публікі. Давайце разам адшукаем крэатыў у сённяшнім аглядзе вашых пісьмаў.
Карэспандэнт — Агінскі
“Варта памятаць, што адукацыя неабходна для таго, каб выхаваць карыснага для грамадства чалавека, каб яго здольнасці і талент прыносілі радасці жыцця”, — пісаў да старэйшай дачкі Амеліі Міхал Клеафас Агінскі. Слыннага кампазітара і дыпламата хвалявала, як дапамагчы дзецям сарыентавацца ў плыні інфармацыі, не абмінуць неабходную для жыцця навуку, выбраць маральныя і этычныя арыенціры. Бацькоўская заклапочанасць вылілася ў чатыры лісты аб выхаванні, якія сёння можна прачытаць па-беларуску.
Пражываць ці дзейнічаць?
На адкрыцці фотавыставы “Валянцін Елізар’еў. Рэпартаж з цяперашняга часу” мастацкая галерэя “Універсітэт культуры” з цяжкасцю ўмяшчала ўсіх ахвотных павіншаваць героя падзеі з хуткімі 70-мі ўгодкамі. Цікавы факт: разгорнутае фотапрысвячэнне народнаму артысту СССР, знакамітаму балетмайстру і слыннаму педагогу падрыхтаваў малады фатограф Мікіта ФЯДОСІК. Таленавіты юнак распавёў аглядальніку “К”, як эксперыментальны фотарэпартаж нечакана для ўсіх ператварыўся ў маштабную экспазіцыю.
Сямейныя таямніцы Дуніна-Марцінкевіча
Сёння “К” завяршае расповед пра адзінакроўную сястру класіка беларускага пісьменства Вінцэнта Дуніна-Марцінкевіча, на лёс якога істотна праліваюць святло і факты ейнай біяграфіі.
Парабалічны компас лёсу
У сённяшнім нумары “К” гаворка пойдзе пра першага настаўніка Селіханава ў галіне скульптуры — Гаўрылу Шульца, і пра тое, як фарміраваўся творчы склад маладога Сяргея Селіханава ў апошнія мірныя гады напярэдадні Вялікай Айчыннай… Той вайны, якая стане для яго асноватворнай і ўсхваляванай тэмай будучых скульптурных кампазіцый, партрэтаў і яскравых помнікаў, створаных на тэрыторыі Беларусі і горада Мінска.

Новы нумар

Рэдакцыйна-выдавецкая ўстанова
"Культура і мастацтва"

2016 - Год культуры

Далей
© 2007 - 2017 «Культура». Зроблена ў «Вэбпрофі»