Штотыднёвая грамадска-асветнiцкая газета
Выдаецца з кастрычнiка 1991 года
Лютаўскія сола
Літаральна ўчора ў Беларускім дзяржаўным універсітэце культуры і мастацтваў была адкрыта аўдыторыя імя Уладзіміра Мулявіна (фота 5, 6). А 22 лютага Музей гісторыі тэатральнай і музычнай культуры — філіял Нацыянальнага гістарычнага — стаў багацейшым на 17 эскізаў касцюмаў, створаных мастачкамі Валянцінай Бартлавай і Галінай Крываблоцкай (фота 3). Аркушы, на адвароце якіх стаіць згода на пашыў строяў рукой Мулявіна, набытыя пры спонсарскай дапамозе кампаніі-партнёра музея, прадставілі публіцы ў рамках супольнага праекта “Уладзімір Мулявін. Спадчына вялікага маэстра” з Музеем музыканта ў Белдзяржфілармоніі і дзяржансамблем “Песняры”.
Ствараць сябе і краіну жывым словам
У Міжнародны дзень роднай мовы — 21 лютага — у прэс-цэнтры Дома прэсы адбылася прэзентацыя рэспубліканскага творчага конкурсу юных чытальнікаў “Жывая класіка”, які будзе праходзіць на працягу года ва ўсіх абласцях краіны.
Прафесіянал!
У рэпетыцыйнай зале Заслужанага калектыву Рэспублікі Беларусь Нацыянальнага акадэмічнага канцэртнага аркестра краіны 21 лютага адбылося ўшанаванне з 70-годдзем яго кіраўніка Міхаіла Фінберга, народнага артыста Беларусі, прафесара. Зазначым, сёлета 30 гадоў творчай дзейнасці адзначае і сам аркестр.
Рэальнасць і лабірынт
Фільм “Сляды на вадзе” створаны да юбілею беларускай міліцыі і задумваўся як гераічная сага. Гэтая акалічнасць была вызначальнай пры выбары сюжэта і пабудове вобразнага ладу.
Эстэтычны эксперымент
Выстава, што зараз працуе ў сталічнай галерэі “Дом карцін”, для нашай культурнай прасторы беспрэцэдэнтная. Яна не камерцыйная і не ідэалагізаваная. Не прымеркаваная да нейкай падзеі ці гадавіны, не з’яўляецца сродкам прыхаванай рэкламы, якая працуе на імідж дабрадзея-спонсара. Яна не мае і канцэпцыі. Гэта проста выстава.
Пленэр як з’ява. Сацыяльная
Што такое пленэр? Відавочна, гэта не толькі магчымасць мастакам сабрацца разам ды заняцца жывапісам на вызначаную тэму. Маю на ўвазе найперш прафесійных творцаў. Гэта яшчэ і прыцягненне ўвагі з боку шырокай грамадскасці да пэўнай тэмы ці праблемы. Фактычна пленэр — гэта сацыяльная замова, якая дазваляе адносна танна папоўніць музейныя і прыватныя калекцыі, а разам з тым папулярызаваць творчасць таго ці іншага мастака.
У кампаніі кампаратывістаў
Ужо пятнаццаць гадоў нашай кафедрай вядзецца набор на дастаткова новую спецыяльнасць — кампаратыўнае мастацтвазнаўства.
Традыцыя — да трэнда
У апошні час шмат гавораць пра пошук нацыянальнай ідэі. Як яе сфармуляваць? Што павінна стаць прыярытэтам?
Адгукнуцца разам
Як каардынатар з беларускага боку міжканфесійнага служэння прымірэння па Заходняй Еўропе, як прадстаўнік беларускай культуры я “наводжу масты” з рознымі дабрачыннымі фондамі.
Карцін не будзе! або “Стол” паміж Арсеналам і Джардзіні
Праект “Стол”, які прадставіць Беларусь на 57-м Венецыянскім біенале, яшчэ амаль ніхто не бачыў, але асуджаюць яго ўжо вельмі ахвотна. Што ні кажы, вынік конкурсу на стварэнне куратарскай канцэпцыі Нацыянальнага павільёна і сапраўды быў нечаканы. Прадстаўляць краіну на буйным форуме сучаснага мастацтва даручана аўтару, які раней ніякім чынам з апошнім не асацыяваўся, — жывапісцу Раману Заслонаву. Пра тое, як і чаму ён выбіўся ў лідары, мы гутарым з камісарам беларускага павільёна Наталляй ШАРАНГОВІЧ. Ну а Мастак і ўжо без пяці хвілін куратар Раман ЗАСЛОНАЎ намерыўся ні ў якім разе не раскрываць канкрэтныя дэталі свайго праекта да моманту адкрыцця павільёна, і, апавядаючы пра ўласную задуму, старанна ўнікаў “спойлераў”. Але з яго словаў можна зразумець самае важнае: на біенале паедуць зусім не тыя карціны, якія ў Парыжы называюць салоннымі без усялякіх дрэнных канатацый. Даўно вядомы і, здавалася б, цалкам сфармаваны творца вырашыў прадэманстраваць сваё новае аблічча.
Пілігрым паліць свой посах…
Навагоднія ёлкі даўно высахлі ды абсыпаліся, а 2017-ы паспеў набраць моцы, без стомы замільгацеў тыднямі ды клопатамі. Рэдакцыя вырашыла даведацца, што за гэты час паспелі зрабіць у раённых аддзелах ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі, а што не атрымалася па шэрагу аб’ектыўных/суб’ектыўных прычын. Інакш кажучы, на парадак дня паўстала пытанне: “У чым вашы дасягненні і праблемы?“ Адказаць на яго мы запрасілі начальнікаў аддзелаў ІРКСМ райвыканкамаў: Маларыцкага — Андрэя ГАРБАЦЭВІЧА, Дубровенскага — Людмілу ДУДАРАВУ, Карэліцкага — Іну САНЧУК, Краснапольскага — Алену РАМАНЕНКА, выконваючую абавязкі дырэктара Брагінскага гістарычнага музея з карціннай галерэяй Надзею МЯЛЕШКА.
“Статус” Яшчара
Зроблена заяўка на ўключэнне ў Дзяржаўны спіс гісторыка-культурных каштоўнасцей гульні “Яшчар” у Пастаўскім раёне.
Пілот пра навуку
Якуба Коласа, народнага паэта Беларусі, 135-годдзе з дня нараджэння якога адзначым акурат у Год навукі, мы ведаем не толькі як літаратара, але і як педагога, вучонага, акадэміка. І менавіта ад назвы Коласавага верша ўзнікла ідэя пілотнай музейна-адукацыйнай праграмы “Якуб Колас — за навуку!”
Скансэн як досвед
У працяг тэмы аб захаванні забудовы Паўночнага завулка ў Мінску, узнятай Наталляй Гермацкай у “К” № 5, хачу падзяліцца назіраннямі аб ахове драўлянай архітэктуры ў Скандынавіі. Перад ад’ездам на вучобу ў Швецыю ў 2009 г. я працавала ў Музеі народнай архітэктуры і побыту пад Мінскам, па вяртанні планавала туды вярнуцца, таму да помнікаў архітэктуры прыглядалася пільна, каб скарыстаць скандынаўскія ідэі на радзіме. Шмат вандравала, часта абіраючы пункт прызначэння па прыкмеце наяўнасці там музея на вольным паветры. Дарэчы, найменне “скансэн” для музеяў такога кшталту выкарыстоўваецца збольшага на постсавецкай прасторы. У Швецыі толькі адзін Скансэн — той самы першы ў свеце музей з помнікамі драўлянага дойлідства на вольным паветры ў Стакгольме. Хаця ў скандынаўскай навуковай літаратуры сустракаюцца версіі, што працы па перавозе будынкаў з сельскай мясцовасці першымі пачалі нарвежцы ў Осла.
Прыгоды беларускіх бібліятэкараў за акіянам
Дэлегацыя айчынных бібліятэкараў пабывала ў ЗША. Нататкі ад візіту — ад адной з яго ўдзельніц.
“Смех у цемры” і роздум у святле сафітаў
Праз месяц у Магілёве (паводле штогадовай традыцыі, акурат з 21 па 27 сакавіка) пройдзе ХІІ Міжнародны маладзёжны тэатральны форум “M.@rt.кантакт-2017”. Скіраваны на шырокі паказ мастацтва іншых краін, фестываль не зможа, на жаль, увабраць у сваю праграму ўсё самае адметнае, пастаўленае на яго роднай сцэне — у Магілёўскім абласным драматычным тэатры. А між тым, колькасць такіх “разыначак”, рознага роду нешараговых спектакляў, годных, у тым ліку, замежных гастроляў, у гэтым тэатры ўзрастае. Адзін з чарговых прыкладаў — “Смех у цемры” паводле Уладзіміра Набокава, вырашаны як монаспектакль.
Аўдыя & Відэа-35
Студзеньскія аўдыя/відэработы айчынных выканаўцаў рэцэнзуюць музыкант ансамбля “Беларускія песняры”, заслужаны артыст Рэспублікі Беларусь Валерый ДАЙНЭКА (A.) і спецыяльны карэспандэнт газеты “Культура”, музычны крытык Алег КЛІМАЎ (B.).
Не выходзячы з пакоя?
Фільм гэты ўжо дэманстраваўся летась на Мінскім міжнародным кінафестывалі “Лістапад” у пазаконкурснай праграме “Беларуская панарама” і на Варшаўскім кінафоруме. Але можна сказаць, што “Сваё кіно” — праект, мэта якога — папулярызацыя беларускага кінематографа, — дало сапраўдны старт пракатнаму жыццю поўнаметражнай стужкі “Test-730” маладой рэжысёркі Дар’і Кароль. Яе прэ’мера ў “Арт-кінатэатры” прайшла з гучным абмеркаваннем. Мэта праекта на першым паказе дасягнутая — беларускае кіно справакавала ўвагу і дыскусію. Наступны крок — у прадуктыўнай размове паміж гледачом і аўтарамі, у жаданні пачуць адно аднаго.
Камедыі па-гомельску
Гастролі рэгіянальных тэатраў у сталіцы апошнім часам сталі куды больш частымі. Вось і мінулым тыднем Гомельскі абласны драматычны тэатр паказваў на сцэне Драматычнага тэатра Беларускай арміі дзве прэм’еры мінулага сезона — спектаклі “Маю жонку клічуць Марыс” і “Незамужняя жанчына”, пастаўленыя запрошанымі рэжысёрамі.
Пра дзень мовы, маслянага барана ды экспедыцыю
Ціму споўнілася восем гадоў. З днём нараджэння яго павіншавалі каўбоі. Уважлівы чытач, напэўна, зразумее, што дзея адбылася ў Мастоўскай раённай бібліятэцы. Час ужо конкурс абвяшчаць “У каго пераапрануцца наступным разам тамтэйшыя бібліятэкары, каб зацікавіць юных чытачоў?”.
Невядомае пра Немэна
“Ёсць такі дом...” — cпяваў у адным са сваіх шлягераў наш знакаміты зямляк, польскі рок-музыкант ХХ стагоддзя нумар адзін Чэслаў Немэн, відавочна настальгуючы па родным гняздоўі сваёй сям’і ў Старых Васілішках, што на Шчучыншчыне. І менавіта ў гэтым месяцы ёсць нагода згадваць яго імя часцей: 16 лютага дзень яго нараджэння. Да апошняга традыцыйна прымеркаваная паездка аматараў і знаўцаў творчасці Немэна ў клуб-музей (а па сутнасці — даўно ўжо дом-музей) у Старых Васілішках. Сёлета галоўнай падзеяй гэтай выправы стала ўнікальная знаходка.
7 пытанняў пра мову дырэктару Інстытута мовазнаўства
З нагоды Міжнароднага дня роднай мовы, а таксама Тыдня роднай мовы, які ладзіць з 20 па 26 лютага Інстытут мовазнаўства імя Якуба Коласа філіяла Цэнтра даследаванняў беларускай культуры, мовы і літаратуры Нацыянальнай акадэміі навук Беларусі, “К” вырашыла задаць 7 пытанняў кіраўніку гэтай установы Ігару КАПЫЛОВУ. Наша сустрэча прайшла 21 лютага перад самым пачаткам “круглага стала” “Мова ў навуцы, адукацыі, заканадаўстве”, які ладзіўся інстытутам.
Яшчэ крыху пра сучасны аспект клубных устаноў
Пазнаёміўшыся з дакладам дырэктара Магілёўскага абласнога метадычнага цэнтра народнай творчасці і культурна-асветнай работы Алега Хмялькова на выніковай калегіі Міністэрства культуры краіны, хачу падзяліцца ўласнымі думкамі. Тэмай даклада Алега Фёдаравіча, дарэчы, члена рэдакцыйнага савета “К”, стала “Народная творчасць у сучасным аспекце дзейнасці клубных устаноў”.
Гарнітура — нацыянальная
У “Галерэі” Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў — выстава “Літары & Словы” дацэнта кафедры тэорыі і гісторыі дызайну БДАМ Усевалада Свентахоўскага “Літары & Словы”, аднаго з лепшых беларускіх мастакоў у галіне кніжнай графікі і графічнага дызайну.
Лабараторыя народнага мастака Івана Міско
22 лютага споўнілася 85 гадоў народнаму мастаку Беларусі Івану Міско. Пра гісторыю стварэння яго знакамітых работ распавядзе кніга, якую паэт Фёдар Баравы зараз піша пра Івана Якімавіча. Літаратар прапанаваў “К” пазнаёміць чытачоў з адным з яе раздзелаў, прысвечаным стварэнню Міско помніка рускаму пісьменніку Сяргею Аксакаву. Названы фрагмент мы прыводзім з некаторымі скарачэннямі.

Новы нумар

Рэдакцыйна-выдавецкая ўстанова
"Культура і мастацтва"

2016 - Год культуры

Далей
© 2007 - 2017 «Культура». Зроблена ў «Вэбпрофі»