kimpress.by - Культура - Штотыднёвая грамадска-асветнiцкая газета http://www.kimpress.by/ № 3 (1442) 18 - 25.01.2020г. ru Tue, 28 Jan 2020 02:01:52 +0400 Copyright 2003-2020, редакция kimpress.by info@kimpress.by http://www.kimpress.by/ico/favicon.ico kimpress.by http://www.kimpress.by/ Пяцьдзясят — і стан палёту! http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16828 Беларускі дзяржаўны акадэмічны музычны тэатр адзначае паўвекавы юбілей. Учора адбылася вечарына з гэтай нагоды. Тэатр прымаў віншаванні — і, у сваю чаргу, падарыў прыхільнікам святочную канцэртную праграму “Залаты россып аперэты”. "К" інфармуе Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 Фестываль у Заслаўі http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16829 17 студзеня ў дваццаты раз Заслаўе прымала традыцыйны музычны фестываль. Як заўсёды, свята музыкі абяцала быць насычаным. "К" інфармуе Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 “Жоўтыя зоркі” музычнай прасторы http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16830 26 студзеня ў Беларускай дзяржаўнай філармоніі адбудзецца канцэрт “Жоўтыя зоркі”. Ён у чарговы раз адкрые слухачам жудасную касмічную прастору памяці ахвяраў Халакосту. "К" інфармуе Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 Фота як жывы працэс http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16831 625 фатаграфій, 360 старонак, 13 аўтараў тэкстаў… Год для беларускай фатаграфіі пачынаецца са знакавай падзеі. 25 студзеня ў сталічным Палацы мастацтва ў ZAL#2 адбудзецца прэзентацыя кнігі “Гісторыя беларускай фатаграфіі”. Праект, куратарамі якога выступілі даследчыцы Ганна Самарская і Антаніна Сцебур, стаўся плёнам трохгадовай працы, сабраўшы пад адной вокладкай 57 артыкулаў пра падзеі і асоб беларускай фатаграфіі, пачынаючы з ХІХ стагоддзя да сённяшніх дзён. "К" інфармуе Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 Сіла гаючай арт-тэрапіі http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16832 15 студзеня ў Шчучыне адкрылася дзіцячая школа мастацтваў. Справа, падавалася б, шараговая. Але гэта толькі на першы погляд. Капітальны рамонт і мадэрнізацыя будынка былі выкананы ў адпаведнасці з праектам “Сацыяльная інтэграцыя слабых дзяцей праз мастацтва па абодва бакі літоўска-беларускай мяжы” ў рамках праграмы трансгранічнага супрацоўніцтва “Латвія — Літва — Беларусь” 2014 — 2020 гады”. Пра гэта “К” распавяла начальнік аддзела ідэалагічнай работы, культуры і па справах моладзі Шчучынскага райвыканкама Таццяна Ганчарук. Да слова, 15 студзеня Шчучыншчыне споўнілася 80 гадоў. Праекты развіцця Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 Свой твар на групавым здымку http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16833 16 студзеня ў Верхнім горадзе ў Арт-гасцёўні “Высокае месца” адкрылася выстава маладых выкладчыкаў Мінскага дзяржаўнага мастацкага каледжа імя А.К. Глебава “Свой твар”. "К" інфармуе Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 Дзень “Маладняка” http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16834 16 студзеня ў Нацыянальнай бібліятэцы Беларусі адбыліся мерапрыемствы, прысвечаныя лёсам і творчасці ўдзельнікаў літаратурнага аб’яднання “Маладняк”, якое дзейнічала ў 1923 — 1928 гадах. "К" інфармуе Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 На варце гістарычнага некропаля http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16835 У беларусаў калядныя святы заўжды былі звязаныя з памінаннем продкаў. Нездарма вечар перад Калядамі называюць Куццёй — а з гэтай стравы традыцыйна пачыналіся і вячэра на Дзяды, і памінкі па нябожчыку. Не забываюць у гэтыя дні аб шанаванні продкаў ды месцаў іх спачыну і энтузіясты аховы гісторыка-культурнай спадчыны. Соцыум Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 Дзе ты, Дзед Барадзед, або Як скласці паліграфічны пазл? http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16836 Заўсёды, калі пры мне пачынаюць гаварыць пра тое, што сённяшнія дзеці не чытаюць папяровых кніг, я ўспамінаю адзін, здавалася б, неверагодны факт: апошняя кніга серыі “Гары Потэр і Падарункі Смерці” за адзін дзень, 21 ліпеня 2007 года, пабіла ўсе сусветныя рэкорды па продажы. Тады ў Вялікабрытаніі і ЗША за 24 гадзіны былі прададзены 11 мільёнаў экзэмпляраў названага выдання. Соцыум Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 Несупастаўныя велічыні http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16837 Калі меркаваць па водгуках у СМІ, складаецца ўражанне, нібы галоўная культурная падзея мінулага тыдня — гэта скандал у Нацыянальным мастацкім музеі. Пра яго напісалі ці не ўсе буйныя Інтэрнэт-парталы. А вось пра тую выставу, якая воляй нядобрага лёсу стала пляцоўкай для сваркі, я знайшоў усяго пару публікацый. У большасці выпадкаў, у медыяпрасторы яна згадваецца менавіта ў звязку са скандалам. Ці правамерная такая оптыка? Глядзіце самі. Дзяжурны па нумары Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 Інклюзіўны спектакль на сцэне Купалаўскага http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16838 “Дапамажы дзецям з аўтызмам выступіць на галоўнай тэатральнай сцэне краіны!” — заклік да новай добрай справы, на якую распачаты збор сродкаў на адной з краўдфандынгавых платформ. Prof-партфоліа Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 Пакручасты шлях кентаўра http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16839 Летась у кастрычніку ў галерэі Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў ладзілася выстава “Паводле старонак канадскіх дзённікаў”, прысвечаная памяці мастака Юрыя Калядзенкі. Беручы да ўвагі, што ягонае імя вядома толькі шчыльнаму колу сяброў і знаёмцаў, што нічым надзвычайным у гісторыі акадэміі, а тым больш у гісторыі беларускага мастацтва Юрый не адзначыўся, такі знак пашаны, на першы погляд, падаецца не надта лагічным. Аднак гісторыя складаецца не толькі з жыццяпісаў асоб першага шэрагу ў той ці іншай галіне. Што ж датычыць Юрыя Калядзенкі, дык фрагменты ягонага жыцця, адлюстраваныя ў ягоных жа малюнках-нататках, гэта цікавы штрых на палатне рэчаіснасці і не надта далёкай даўніны. Да арганізацыі згаданай выставы сярод іншых спрычыніўся вядомы графік, выкладчык акадэміі Уладзімір Лукашык. Ягоны аповед пра сябра лёг у аснову гэтай публікаціі. аКно ў свет Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 Цэнтр, які заўжды ў цэнтры падзей http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16840 Дырэктар Рэспубліканскага цэнтра нацыянальных культур Вольга АНТОНЕНКА распавядае “К” пра таямніцы аўсянага кіселя і пра тое, што беларусы — ніяк не рахманыя… Суботнія сустрэчы Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 Аляксей Шадзько: “Цяпер я захоплены напісаннем п’ес” http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16841 Імя Аляксея Шадзько добра вядомае і меламанам, і аматарам тэатра. Яшчэ ў 1990-м годзе папулярнымі на савецкіх абшарах былі ягоныя песня і кліп “Прощай, мой мальчик”, а неўзабаве выпускнік Беларускага дзяржаўнага тэатральна-мастацкага інстытута стаў акцёрам Нацыянальнага акадэмічнага тэатра імя Горкага. І не проста акцёрам, а вядучым і любімым гледачамі, іграў у славутых спектаклях “Амфитрион”, “Христос и Антихрист”, “Раскіданае гняздо”, “Трехгрошовая опера” і так далей. Гэтак жа адзін за адным у яго з’яўляліся музычныя альбомы, добрыя песні, узнагароды і прэміі, і ў нейкі момант Шадзько-музыкант пераўзышоў у вядомасці Шадзько-акцёра. З 2008-га года на мінскія сцэны артыст выходзіў толькі з песнямі, толькі з канцэртамі, а не са спектаклямі, бо пераехаў у Маскву і пачаў працаваць у Маскоўскім мастацкім драматычным тэатры пад кіраўніцтвам Таццяны Даронінай. Але і гэтая гісторыя скончылася, і ўжо два гады як Аляксей жыве ў Лондане. Тым не менш традыцыя адыгрываць на Радзіме штогадовы сольны канцэрт не перапынілася, і на пачатку новага года артыст выступіў у Мінску. Мы ж сёння пагаворым пра яго тэатральны лёс, даведаемся, чаму праз 18 гадоў працы артыст пакінуў мінскі тэатр імя Горкага, што ён іграў у Маскве, чым займаецца ў Лондане, і чым яшчэ будзе здзіўляць сваіх прыхільнікаў, якіх у Беларусі засталося вельмі многа. Хлопцы з нашага двара Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 Новае жыццё песняроўскага “Вянка” http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16842 Толькі аднойчы ансамбль “Песняры” паказаў на сцэне праграму “Вянок” на вершы Максіма Багдановіча — у 1991 годзе. А некалькі гадоў таму намаганнямі Нацыянальнага акадэмічнага народнага аркестра імя І. Жыновіча “Вянок” быў адноўлены. Сёлета падчас традыцыйнага канцэрта 12 студзеня на дзень нараджэння Уладзіміра Мулявіна “Вянок” ізноў прагучаў у поўным аб’ёме, на той жа славутай і роднай для “Песняроў” сцэне Белдзяржфілармоніі. Авацыі ў перапоўненай зале не сціхалі: імі віталі і талент аўтараў песень, і талент сучасных музыкантаў, якія здолелі годна, а месцамі нават бліскуча амаль праз 30 гадоў даць новае жыццё гэтым творам. art-блог Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 Каб не прамахнуцца... http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16843 Бяспройгрышны варыянт — прапанаваць дзецям (а галоўнае, іх бацькам, якія паклапоцяцца пра квіткі) добра “раскручаную” казку. Гэткую казачную класіку. Але, вядома, на новы лад. І што атрымалася? art-блог Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 Фальклор для дарослых: туга па універсуме http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16844 Гэты фільм інтрыгуе ўжо з самага першага кадра — калі на чорным экране ўсплываюць лічбы “18+”. Здаецца, у выпадку з прадукцыяй Нацыянальнай кінастудыі “Беларусьфільм” такі ўзроставы цэнз выстаўлены ўпершыню. Ды і назва стужкі — “Фальклор і жыццё” — не банальная (як спярша здаецца), а глыбакадумная: яна лішні раз нагадвае, што беззаганна зачатых сярод нас няма. Рэжысёр студыі “Летапіс” Юрый Цімафееў адважыўся даследаваць тыя аспекты народнай культуры, пра якія амаль усе чулі або здагадваліся, але нямногія казалі ўслых. Тэма, пагадзіцеся, слізкая, і раскрыць яе можна па-рознаму. Але вынік стаў для мяне прыемнай неспадзяванкай. art-блог Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 У чым яно, шчасце? http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16845 На адной з атэстацый кіраўніцтва запытала ў мяне: “На раёнах цябе як журналіста паважаюць ці баяцца?” Шчыра кажучы, не памятаю, што адказаў. Але з таго моманту раз і назаўжды раздзяліў для сябе паняцці “паважаюць” і “баяцца”. Супрацьлеглыя яны. Павагі дабіцца складаней. Павага — значыць супрацоўніцтва. Прычым, у самым высокім сэнсе: супраца на духоўным узроўні — думаць пра адно і тое ж ды рабіць адно і тое ж. Вось, напэўна, маё журналісцкае шчасце. Але ўсё гэта лірыка, а вашы навіны — надзённая патрэба дня. На людным месцы Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200 Калі згушчаецца туман http://www.kimpress.by/index.phtml?page=2&id=16846 “О! Сёння, аказваецца, канцэрт, — вымавіў мужычок у бруднаватай ватоўцы. — Жонцы скажу, трэба было б схадзіць”. І так і не прадставіўшыся, сеў на ровар і “пачасаў” кудысьці ўдалячынь. “Сапраўды, канцэрт”, — зірнуў я на афішу. Потым яшчэ раз услед незнаёмцу, пачухаў патыліцу і адчыніў уваходныя дзверы ў культуру аграгарадка Абольцы. Праз гасцінец Mon, 27 Jan 2020 00:00:00 +0200